|
|
Imieniny obchodzą: Beatus, Demokryt, Emilian, Ernesta, Ernestyna, Helena, Ignacy, Iga, Ignacja, Żegota, Justyn, Ludomir |
|
Polski Związek Zapaśniczy
ul. Żelazna 67 m. 73 00-871 Warszawa tel./fax.
+48 (22) 624 81 11 Szkolenie +48 (22) 624 01 69 Wyjazdy zagraniczne +48 (22) 652 19 03 Księgowość pzz@zapasy.org.plNumer konta bankowegoPKO BP XV o/Warszawa 94 1020 1156 0000 7202 0007 5150
Regon 000866449 NIP 526-12-86-191
Zapaśnik
Zgrupowania
|
|
|
|
sobota, 16 luty 2008 |
Celem walki zapaśniczej jest położenie przeciwnika na
łopatki. Jest to najbardziej cenne zwycięstwo w zapasach przez tzw.
"tusz". Wystarczy przez 1 sek. przetrzymać przeciwnika, aby dwoma
łopatkami dotykał maty zapaśniczej. Aby osiągnąć ten cel stosuje się różnego
rodzaju "chwyty" (techniki zapaśnicze), za wykonanie których
przyznają sędziowie 1, 2, 3 lub 5 pkt. technicznych. Kto zdobędzie więcej
punktów odnosi zwycięstwo na punkty w danej rundzie. Jeżeli będzie to wysoka
przewaga punktowa (różnica co najmniej 6 pkt. technicznych) wtedy
następuje zwycięstwo na skutek wysokiej przewagi punktowej tzw. "tusz
techniczny" w danej rundzie.
Walka w zapasach trwa dwie lub trzy rundy
po 2 min. z przerwą 30 sek. (w przypadku senioriorów/ek i juniorów/ek) lub
dwie lub trzy rundy po 1,5 min. z przerwą 30 sek. (w przypadku
kadetów/ek i młodzików/czek). Gdy w okresie regulamiowego czasu
trwania rundy zawodnicy nie posiadają żadnego punktu
technicznego, wtedy jest dogrywka, która trwa maksymalnie 30 sekund, a
rozpoczyna się przymusową klamrą odpowiednią dla danego stylu. Dogrywka
może zakończyć się wcześniej, w przypadku gdy któremuś z zawodnikowów
udałoby się zdobyć w czasie dogrywki przynajmniej 1 punkt. Gdy w czasie
dogrywki żadnemu z zawodników nie uda się wykonać skutecznej akcji technicznej,
sędziowie zobowiązani są ukarać stratą punktu i ostrzeżeniem
zawodnika (a jednocześnie przyznając zwycięstwo w danej rundzie
przeciwnikowi), który wylosował pozycję przymusowej klamry i był w bardziej korzystnej pozycji w czasie dogrywki.
W zapasach zabronione są "chwyty" bolesne jak:
uderzenia, dzwignie, wyłamywania palców, kopnięcia czy łapanie za włosy. Za
stosowanie niedozwolonych "chwytów" można otrzymać ostrzeżenie.
Punkty techniczne zdobywa się za wykonanie techniki, a ich
wysokość jest uzależniona od stopnia zagrożenia w jakiej znalazł się przeciwnik
po zaatakowaniu.
I tak 1 pkt. techniczny zdobywa się za działania, które
powodują doprowadzenie przeciwnika ze stójki do parteru. Parter jest wtedy,
kiedy zawodnik znajduje się w leżeniu lub w klęku podpartym (dotyka kolanami,
rękoma lub głową maty - minimum trzy punkty podparcia) oraz będzie zdominowany
w tej pozycji przez zawodnika atakowanego.
1 pkt. techniczny można uzyskać również za inne działania
techniczne w walce jak przypuśćmy choćby:
- ucieczkę w stójce poza pole walki,
- za stosowanie fauli w walce,
- za wyjścia z pozycji parterowej,
- za rzuty i przerzuty z pozycji stojącej nie doprowadzające
do pozycji "zagrożonej" (to taka pozycja kiedy zawodnik atakowany
jest obrócony plecami do maty).
2 pkt. techniczne uzyskuje się za takie działania, które
doprowadzaj zawodnika atakowanego do pozycji "zagrożonej". Taką ocenę
można również otrzymać za faul przeciwnika, który uniemożliwia poprawne
wykonanie akcji technicznej oraz za ucieczkę poza pole walki w pozycji mostowej
(pozycja opisana w rozdziale poświęconym technice walki) lub w stójce kiedy
zawodnicy znajdują się w klamrze (uchwycie).
3 pkt. techniczne otrzymuje się za takie działania, które z
pozycji stojącej doprowadzają zawodnika atakowanego bezpośrednio do pozycji
"zagrożonej".
5 pkt. technicznych otrzymuje się wtedy, kiedy akcja
techniczna wykonana jest z dużą amplitudą, tzn., technika wykonana z pełnym
oderwaniem przeciwnika od maty i w czasie wykonania jej zawodnik wykonuje duży
lot. Rzut jest bardzo efektowny i widowiskowy dla publiczności.
Walkę zapaśniczą ocenia trzech sędziów. Sędzia arbiter,
który prowadzi walkę bezpośrednio na macie, sędzia punktowy ocenia walkę
siedząc blisko obok maty oraz sędzia kierownik maty, który koordynuje pracę w/w
sędziów.
Ocena wszystkich sytuacji w walce następuje bezpośrednio po
każdorazowym wykonaniu akcji przez zawodników. Za pomocą palców sędziowie
pokazują ilość przyznanych punktów dla zawodnika walczącego w czerwonym bądź w
niebieskim trykocie (rękawy sędziego są zaznaczone opaskami w odpowiednich
kolorach a sędziowie z boku maty posiadają odpowiednie tabliczki).
Sędziowie ubrani są w garnitury natomiast zawodnicy walczą w
trykotach (kostiumach) w kolorach jeden w czerwonym drugi w niebieskim. Na
nogach posiadają miękkie obuwie zapaśnicze z zabezpieczonymi sznurowadłami tak
aby nie mogły się odwiązać w walce.
Sama walka odbywa się na miękkiej elastycznej macie
zapaśniczej. Pole walki stanowi koło o średnicy 9 m. Dookoła maty znajduje się
1 metrowa stref pasywności oznaczona kolorem czerwonym. Jeżeli w przebiegu
walki zawodnicy znajdą się stopami w tej strefie na sygnał słowny sędziego
muszą się przemieścić do środka maty.
Zawodnik stawiający się do walki musi być suchy (nie może
być spocony ani natarty substancjami oleistymi) oraz posiadać chusteczkę dla
celów higienicznych.
Zawodnicy walczą w odpowiednio dostosowanych kategoriach
wagowych w zależności od płci (kobiety, mężczyźni) oraz wieku zawodników (grupy
wiekowe seniorzy powyżej 18 lat, juniorzy w wieku 18-20 lat, kadeci w wieku
16-17 lat oraz młodzicy od 13 do 15 lat).
W seniorach jest 7 kategorii wagowych: do 55, 60, 66, 74,
84, 96 i 120 kg. W juniorach jest 8 kategorii. W stosunku do kategorii wagowych
seniorów dochodzi tutaj jeszcze kategoria do 50 kg, w kadetach jest 10
kategorii w młodzikach również 10.
Kobiety seniorki walczą w 7 kategoriach: do 48, 51, 55, 59,
63, 67 i 72 kg, juniorki w 8, kadetki w 10 a młodziczki w 10.
System rozgrywania zawodów uzależniony od ilości
zawodników startujących w danej kategorii wagowej. Występuje systemem
pucharowy, zwycięzcy poszczególnych walk przechodzą do dalszych walk
rozgrywanych aż do wyłonienia finalistów. Zawodnicy, którzy przegrali z
finalistami, walczą w repasażach.
|
|
|
|
|
